El Metin Esması Anlamı (C.C.)

El Muhsî

El-Metîn Esması Anlamı

Her şeye gücü yeten, kuvvetli ve şiddetli olan, hiç bir şey kendisini sarsmayan, hiçbir faaliyet ve icraatında asla zorluk ve yorgunluk çekmeyen, kuvvet ve kudreti metin olan.

El-Metin Esmasının ebced değeri ve zikir adedi 500 adettir. Zikir saati Zühre, günü Cuma‘dır.

Kuvvet ve tam bir kudrete sahip olan, Allahu Teala’nın kuvvet ve kudreti tükenmez, gevşemez ve hiçbir hudut, sınır içine sığmaz. Yarattığı mahlukatta her şeyi bir tek kadar kolay ve zorlanmadan yaratabilen, Acizliği, zafiyeti ve gevşekliği olmayan , hiçbir şey hükmünü sarsmayan ve kendisine güvenilen anlamlarına gelmektedir.

Arapça Yazılışı

El-Metîn : المتين
Yâ Metîn : يَا مَت۪ينُ

El Metin isminin Özellikleri, Fazileti ve Faydaları:

Tembellikten, maddi ve manevi zayıflıktan kurtulmak için “Ya Metin Celle Celalühü”  diyerek 500 kere okuyan kimse bedenen ve ruhen güçlü, kuvvetli olur.

“Ya Metin” ism-i şerifini okumayı vird edinen kimse için zorlu, çetin işler ona kolaylaşır. Her işinde zorlanmadan üstesinden gelebilir.

“Ya Metin” ism-i şerifini her gün okumayı vird edinen kimse düşmanına karşı üstünlük sağlar.Cenab-ı Allah’tan istediği her şeye  O’nun izni ve yardımıyla kavuşur.

Sütü olmayan veya az olan çocuklu anne yiyeceği ve içeceği şeylere “Ya Metin Celle Celalühü” ismini okuyup yese veya içse sütü artar, bol olur.

“Ya Metin” ism-i şerifini günde 500 kere okuyanın, ibadette kalbi huzur bulur, evham ve vesveselerden kurtulur

Bir bardak suya 616 kere “Ya Kaviyy, Ya Metîn celle celâlühû” ism-i şerifleri okunduktan sonra hasta olan kimseye içirilirse Allahu Teala’nın izniyle kısa zamanda şifa bularak iyileşir.

Günaha dalmış veya kötü işlerle uğraşan kişinin, o huylarından vazgeçmesi için; “Ya Kaviyy Ya Metin” isimleri 10’ar defa birlikte okunarak, Allahu Teala’dan o kişinin hidayete ermesi için dua edilir. Allahu Teala’nın izniyle bu ism-i şerifler hürmetine o kişi kötü huy ve davranışlarından kurtulur.

Kaynakça 1 (*) (Sadreddin-Konevi Esma-ül Hüsna Şerhi)

el-Metîn, şiddet ve metânet sahibi demektir. O, askere ve yardıma muhtaç değildir, fiillerini
yaparken kimseden yardım istemez.
***
Bilinmelidir ki:
Mânâlardaki metânet, cisimlerdeki kesiflik gibidir. Hakkın metânetinin bir yönü, O’nun “Allah”
ismini lafızda veya yazıda başka birisinin kendisiyle isimlenmesinden korumuş olmasıdır. Böylece,
bu isimden ebedî olarak sadece Hakkın hüviyeti anlaşılır. Binaenaleyh, Hakka bu isimden daha iyi
başka bir delîl yoktur; bunun yegane istisnası insân-ı kâmildir. Çünkü insân-ı kâmil, Allah’a bu
kelimeden daha iyi delâlet eder.
Bu nedenle Hak, insân-ı kâmili “kelime” diye isimlendirmiştir. Buna göre, Allah’ın kelimesi ancak
insân-ı kâmil ile konuşur/natık; buna karşın insan kelimesi ise, kendiliğiyle konuşur. Şu halde insan
kelimesi, Hakkın hüviyetine delâlet eden en güçlü delîldir.
Hz. Peygamber, şöyle buyurmuştur: “Allah’ın velîleri, görüldüklerinde Allah’ın hatırlandığı
kimselerdir.”
***
Metânet hükümleri, sadece insanın aynasında zuhûr eder, bu ayna, his derecelerinin sonuncusu olan
muhayyile gücüdür.
Şöyle ki: Hayal âlemi, imkânsızı mümküne ilhak etmesi ve iki zıddı birleştirmesiyle, Hakkın
varlığına en çok benzeyen şeydir. Çünkü bir şahsın nispetleri çoğaltılıp, aynı anda baba, oğul, kul,
efendi olabilir; o ise, bizâtihî değişmez.
Hayal âleminin imkânsızı mümküne ilhak etmesine de şöyle bir örnek verebiliriz. Bir insan
uykusunda varlığı imkânsız bir şeyi mevcut olarak görür. Bu durum, hiç kimsenin inkâr edemeyeceği
bir husustur.
Bütün bunları hayal mertebesi mümkün kılar.
***
Bu ismin hükmü en çok keşif ehlinde ortaya çıkar: Hakka nazarî delîl ile inanan kişi, kendisine bir
şüphe geldiğinde bu şüphe inancına zarar verir ve onu bu kuşkuyu gidermeye veya daha güçlü bir
delil ile inancını pekiştirmeye sevk eder. Şâyet metânet, bu kişinin itikadının özelliklerinden birisi
olsa, gelen kuşku kendisine tesir etmezdi.
Şu halde metânet, “nazar” kaynaklı itikattan münezzeh Hakka aittir. O, muhakkik-ârifin kendisine
dayandığı kimsedir.
Ârif, metanetinin kadri nazar ve idrâk tavrından yüksek olması nedeniyle O’nun mahiyetini de
bilemez. Nitekim (: Ebu Bekir) Sıddîk şöyle demiştir: “İdrâkin yetersizliğini idrâk de bir idrâktir.”
Buna göre, onun bilinemeyeceğini bilmekle birlikte istinat edileni bilmek, onun bilinemeyeceğini
söylemenin aynıdır. Şu halde Hakkın metinliği, onun perdesidir, binaenaleyh o da bilinemez.
***

Kaynakça 2 (*) (İbn Arabi / Allah’ın İsimlerinin Sırları, Manalarının Keşfi)

Taalluk:
Kul, kendi içindeki ve dışındaki olumsuz olgulardan etkilenmemek ve korunmak amacıyla bu isme ihtiyaç duyar.
Tahakkuk:
Metîn, övgüye layık olan metanetin bir boyutu olarak, herhangi bir tesir altında kalmadan isteklerini yerine getiren demektir.
Tahalluk:
Dininde, hevasının etkisinde kalmaksızın dayanıklılık gösteren kimseye merin denir. Aynca varlıklarda Hakk’ı müşahede etmekle kendisinde tecellî eden ha¬
kikati nefsin arzulan noktasında kullanmamak, Merin adının tahallukudur. Bu makâmı elde eden bir kimse, Metîn olur. Bu bir bakıma güçlülük bir bakıma da
Merin (herhangi bir dış etkiye aldırmayan) anlamına gelmektedir.